Sunday 29 November 2009

كركيب حياتى

الانسان بيتعلم من الحاجه اللى حوليه يعنى مثلا الانسان عمل الطياره لما اكتشف ان فى حجات بقتطير حوليه ولو مكنش فى حصان وحمار وجمل بيركبهم مكنش ابدا فكر انه يعمل العربيه الانسان المفروض انه بيستخدم كل حاجه حوليه وكل حاجه قبلها فى حياته وكل المواقف اللى حصلتله عشان يتعلم منها عشان كده البنى ادم مننا عباره عن مجموعه من الذكريات اللى اتعلم منها او متعلمش وفى الحلتين الذكريات دى اثرت فعملت حياته الحاليه وحياته الحاليه فى يوم هتبقى ذكريات وهتعمل حياته اللى فى المستقبل الانسان اللى بيتعلم من الذكرياته تلقيه بيتعلم من اخطاءه ومش بيكررها تانى وبيتعلم كمان من الحجات الكويسه اللى عملها وتلقيه بيحاول ديما يعملها ويخليها طباعه وعداته والذكريات دى عباره عن احداث والاحداث عباره عن اشخاص تنيين فى حياتنا بيعملوا حجات او احنا بنعمل حجات مع اشخاص يعنى ذكريتنا عباره عن اشخاص حتى لو الذكريات دى انحصرت فى شويه رموز . اه شويه رموز كل ما نشوفها نفتكر حد بعينه او حدث بعينه يعنى مثلا انا كل ما اشوف قلم رصاص من الخشب دول اللى بيتبرى بفتكر هند فرغلى صحبتى اللى وانا فى تالته ابتدائى حوشت من مصروفها لوقت كتير اوى عشان تجبلى فى عيد ميلادى قلم رصاص ومسطره واستيكه كلهم عليهم نقشه واحده لونهم بمبى وتلفهم لفه حلوه اوى وتديهملى وافتكر اد ايه انا فرحت بيهم واد ايه مرت عليا سنين بعد كده وانا بستنى عيد ميلادى عشان اشوف هند هتجبلى ايه هند دى اللى مامتها كانت بتروح لاخواتى الصغيرين مدرستهم وتجبلهم هدايا واللى كانت بتقف جنبى وقفات غريبه هند اللى كانت ديما تقولى انتى بتصحبى ناس غريبه وبتعملى حجات بتقرب منك الناس الوحشه وتبعد عنك الصحاب الكويسين ليه يا بنتى بتصرى انك تعزمى كل اللى معاكى على اى حاجه ما كلنا بناخد مصروفنا زى بعض هند كانت ديما صوت ضميرى انا معرفش ليه بعدت عنها بعدت عنها رغم انها ديما كانت بتسأل عنى ولما سبنا المدرسه وكل واحد راح على كليته شفتها مره بالصدفه فى معهد الاورام شفت فى عنيها الحصره على الصداقه اللى كانت بينا وقالتلى ماما بتسأل عليكى وقعدنا اتكلمنا وافتكرنا حدث كان مهم اوى فى حياتى اول مره فى حياتى اعيط بره بيتنا كنت فى تانيه حضانه ومدرسه عندنا فى الفصل كتبت مسائل حساب على السبوره مسائل ضرب وطبعا محدش حلها فضربتنا كلنا فروحت قلت لماما الست دى ضربتنى فـأمى صممت انى اسيبلها الفصل واروح فصل تانى واختارتلى المدرسه اللى اروحلها وتانى يوم فعلا جت معايا المدرسه ونقلتنى فصل لسوء الحظ مدرسته كانت غيبه اليوم ده واتوزعت على فصل تالت بتاع ميس شيرين سعتها حسيت بالغربه اوى اوى وقعدت اعيط كتير وجت بنت قعدت تطبطب عليا وتهدينى البنت دى كانت هند اول صديقه ليا تطبطب عليا جايز يا هند انا اثرت فى حقك اوى بس انا مش عارفه ليه انا محستش انى اثرت فى حقك الا لما نانسى اتصلت بيا فى يوم نانسى سامى صديقتنا اللى عايشه فى الامارات فى يوم التليفون رن رديت عليه الو مين انا نانسى نانسى مين نانسى سامى سامى مين ااااااااااه نانسى يا نهار ازيك يا نانسى عامله ايه يا حبيبتى تمام تمام ايه ده انتى فى مصر اه فى مصر مصر ازاى انا عند هند ياه اخس عليكوا يا جبنه مش تقولوا رضوى انتى متعرفيش ان والده هند ماتت نعم امتى فين ازاى طيب انا جايا فجأه لاء انا هروحلها بكره ولا حاجه فجأه لاء انا مش قادره ادخل البيت ده والست دى مش فيه ليه مش عارفه ومرت ايام كتير وانا مش قادره اتكلم مع هند وبعدين لقتها على الفيس بوك فتكلمت معاها ازيك يا هند البقاء لله قالتلى ازيك يا رضوى شكرا على فكره ماما كانت بتسأل عليكى كتير اوى وهي تعبانه اه صحيح انتى متعرفيش انها كانت تعبانه انا طالعه عمره صحيح طيب يا هند يريت تعزرينى ومتكونيش زعلانه منى وتدعيلى وانتى هناك لاء يا رضوى انا اخر حاجه ممكن اشيلها وانا رايحه هناك زعلى من واحده كانت صحبتى ...كانت ؟!!!!! ماشى يا هند مع السلامه ..... عندها حق تعمل فيا اكتر من كده بكتير بس يا ترى ليه انا كنت وحشه اوى كده معاها الحقيقه انا مش وحشه مع هند بس لاء انا تقريبا عمرى فى حياتى ما كنت بعمل حساب اوى فى حياتى لصحاب ديما حطه فى دماغى ان اى واحده موجوده شويه وهتمشى وديما بسمع اقرب الناس ليا بيقولوا انى غداره وانى مش بيعشلى صحاب جايز ده عشان شفت صحاب مامتى كلهم قصاد عينى بيخنوها بعد ما ماتت كلهم طلعوا واطيين اوى اوى جايز جدا يمكن عشان الموضوع مكنش فى واحده او اتنين بس لاء ده كان فى عشرات الوحدات ان مكنش ميات يمكن اللى اتبقوا منهم على صله بينا هما اللى شفت وطينهم اوى اوى الباقى مشى اصلا ففضل فى بالى ديما ان الصحاب ياما بيمشوا ياما بيأذوا مممممم ممكن
حياتى مليانه كراكيب
يمكن القلم الرصاص الخشب سعات بيفكرنى بموقف تانى بيفكرنى بميس هناء اللى كانت بتدينى عربى ودين وخط وحساب وكله كله وانا فى اولى ابتدائى ميس هناء كانت مصره اننا نكتب بقلم جاف مش رصاص عشان نتعود وبابا كان مصر ان مفيش طفله تكتب بقلم جاف وانى لازم اكتب بقلم رصاص مش جاف وكان فاكر انى عايزه اقلد الكبار وخلاص ..فى يوم ميس هناء ادتنا واجب فى كراسه الخط وقلتلنا اكتبوه فى البيت وبابا اصر طبعا انى اكتبه بالقلم الرصاص وقالى ان الخط بالذات لازم يتكتب بالقلم الرصاص وسمعت كلامه وقلت اكيد ميس هناء عارفه ان ان الخط لازم يتكتب بالقلم الرصاص مهو بابا وميس هناء اكتر اتنين فى الدنيا يعرفوا كل حاجه وتانى يوم رحت اورى لميس هناء كراسه الخط لقتها قالتلى طبعا الخط اللى انتى كتبه بيه ده يستاهل تخدى عليه عشره من عشره بس عشان كتباه بالرصاص هتخدى سته من عشره يمكن عشان كده انا من سعتها عمرى ما سمعت كلام بابا فى اى حاجه تانيه ويمكن كمان عشان كده لغايه دلؤتى خطى زى الزفت هو نفس الخط اللى كنت بكتب بيه من تانيه ابتدائى
حياتى مليانه كركيب
كل ما بشوف واحده ست لابسه بونيه كده اللى هوه البتاع الصوف اللى شبه الحجاب كده وعملاه لورا ورقبتها باينه بفتكر ميس ثناء منصور اااااااه يالهوى على دى ايام ميس ثناء اللى كانت بتدينى عربى فى خمسه ابتدائى وكنت بحس انها جيه المدرسه تدى دروس وبس ميس ثناء اللى لما جبت 49 فى امتحان كان الدرجه النهائيه فيه 50 عملتلى استدعاء ولى امر وجابت بابا وقالتله دى مستواها زفت دخلها المجموعه ده انا بشربهم النحو ده شرب كده وبابا برضو موفقش انى ادخل مجموعه كان ديما يقول ان المجموعه دى للبٌلده والعيال الخيبه وانتى مش خيبه وهيا الحقيقه كانت بتدخل العيال اللى فى المجموعه قبل الامتحان بساعه تديهم الامتحان واجباته وتقولهم انقلوه من على السبوره وتقولهم امسحوه اول ما احنا نقرب ندخل مريم زكريا تقريبا اللى حكتلى كده
بمناسبه مريم زكريا اهو انا كل ما اشوف عصير مانجا افتكر مريم زكريا ومروه محمد مصطفى لما احنا الثلاثه طلعنا من المدرسه وكانت عندنا درس كميا مع بعض فجبنا 3 علب عصير مانجا من كشك عم سيد ومشينا نشربهم واول ما وصلنا الدرس ابتدا عصير المنجا يشتل وبقينا فطسنيين من الضحك طول الحصه وانا قلتلهم على فكره المنجا اللى احنا شربناها دى كان فيها حاجه وسعتها المدرس قالى هيا فين العلب قلتله انا حطتها فى شنطه المدرسه وطبعا ده من تأثيرها عليا لان العلب كان فيها لسه شويه وبهدلتلى الشنطه وطلعت صلاحيتها كانت منتهيه وقالى ان المانجا بتتخمر لما بتعد كتير وبيبقى ليها تأثير الخمره ويومها روحت انا ومريم بنقول انا جدع وبنطوح بس برضو متعلمتش ابص على الصلاحيه وانا بشترى اى حاجه ....
كل ما اسمع حد بيقولى انتى فضوليه او يقول اخلاق طلب العلم افتكره ..,.. الراجل اللى اتعلمت منه كتير وكتير
الشيخ محمد حامد
افتكر لما كان بيجيب كتاب كده معاه ديما وانا كنت هتجنن واعرف ايه الكتاب ده وفى يوم بعت بنت صغيره قلتلها اسألى الشيخ الكتاب ده اسمه ايه فراحت سألته ومعرفش ازاى بصلى انا يومها وراح قالى وانتى مالك من حسن اسلام المرء تركه ما لا يعنيه وبعدين قالى اسم الكتاب وقالى مش هيفيدك فى حاجه وفعلا انا نسيت اسم الكتاب وحتى مهتمتش انى ادور عليه سعتها كل اللى فضل ثابت فى ذهنى من حسن اسلام المرء تركه ما لا يعنيه
كان ديما يتكلم عن اداب طالب العلم الكتيره يا خساره يا شيخى معرفتش استفيد منك حاجه للاسف لسه فضوليه ومعنديش ادب مع الناس اللى بيعلمونى

ياااااااااه ده انا حياتى مليانه كركييييب ملتحى وطلع سافل ومؤدبه وطلعت قذره صديق وطلع واطى وحويط وطلع اهبل ومشروع وطلع بايظ وافكار ومعتقدات طلعت فاشله حياتى اتقلبت فوقانى تحتانى مثلا 898987 مره مع ان عمرى كله لحد دلؤتى مكملش ال22 سنه